10 غذای برتر دنیا با قارچ

قارچ به دلیل داشتن طعم اومامی (Umami)، بافت گوشتی و ارزش غذایی بالا، یکی از محبوب‌ترین مواد اولیه در آشپزی ملل است. از ریزوتوی ایتالیایی تا استراگانوف روسی، قارچ‌ها جایگزینی سالم و کم‌کالری برای گوشت هستند که طعم خوب غذا را دوچندان می‌کنند. اگر به دنبال تنوع در رژیم غذایی خود هستید، لیست 10 غذای برتر قارچی دنیا شامل چیکن مارسالا، بیف ولینگتون و کاری هندی، بهترین راهنما برای شماست.

3 دلیل اصلی که سرآشپزها عاشق قارچ هستند

1. بمب طعم (اومامی): وجود اسیدهای آمینه طبیعی در قارچ، حسی شبیه به طعم گوشت ایجاد کرده و غذا را لذیذتر می‌کند.
2. بافت منحصر‌به‌فرد: قارچ جایگزینی عالی برای گوشت است که بافتی نرم و در عین حال جویدنی به غذا می‌دهد.
3. ارزش غذایی بالا: افزودن قارچ یعنی افزودن پروتئین، ویتامین D و آنتی‌اکسیدان بدون اضافه کردن چربی یا کالری زیاد.

10- نقش جادویی قارچ در سوپ قارچ مجارستانی

در این سوپ، قارچ نه تنها پایه اصلی طعم است، بلکه روح ظرف به‌شمار می‌رود. قارچ‌های تازه و خشک با هم مصرف می‌شوند تا عمق طعم و بافت ایجاد کنند. قارچ خشک (معمولاً پورچینی یا شیتاکه) طعم اومامی و عطر دودی به سوپ می‌دهد، در حالی که قارچ کرمینی یا دکمه‌ای تازه، نرمی و حس گوشتی دلنشینی می‌آورد. بدون قارچ، این سوپ تنها ترکیبی از خامه و ادویه خواهد بود، اما با آن به یک تجربه‌ی آرامش‌بخش و لذیذ تبدیل می‌شود.

سوپ قارچ مجارستانی یکی از غذاهای کلاسیک اروپای مرکزی است که ریشه در آشپزی روستایی مجارستان دارد. این سوپ نمادی از سادگی و گرمای خانه‌های مجاری است و معمولاً در شب‌های سرد زمستان با نان تازه سرو می‌شود. ترکیب پاپریکای شیرین، خامه ترش و شوید تازه، به آن هویتی خاص و بی‌رقیب می‌دهد که در هیچ cuisine دیگری تکرار نمی‌شود.

 

مواد اصلی تشکیل‌دهنده:

• قارچ تازه (کرمینی، دکمه‌ای یا شیتاکه)
• قارچ خشک پورچینی یا شیتاکه
• پاپریکای شیرین مجارستانی
• شوید تازه
• خامه و خامه ترش
• پیاز
• سیر
• کره و آرد

بهترین قارچ برای این سوپ، ترکیبی از قارچ پورچینی خشک برای شدت عطر و قارچ کرمینی تازه برای عمق بافت است. اگر پورچینی در دسترس نبود، می‌توان از شیتاکه خشک‌شده به عنوان جایگزین استفاده کرد که همان حس خاکی و گرم را منتقل می‌کند. برای طعم عمیق‌تر، بخشی از قارچ‌ها را در کره طلایی سرخ کنید و در مراحل پایانی پخت به سوپ برگردانید. این تکنیک هم عطر کره‌ای دل‌پذیری می‌دهد و هم بافت قارچ‌ها را دل‌چسب‌تر می‌کند. همچنین اضافه کردن کمی شری یا سس ووسترشر قبل از افزودن خامه، طعم سوپ را چند برابر می‌کند.

9- کاری قارچ و نخود فرنگی (Mushroom Matar)

یک کاری گیاهی تند و خوش‌عطر که در آن قارچ و نخود فرنگی در سسی غلیظ از گوجه‌فرنگی، پیاز و ادویه‌های گرم هندی غرق شده‌اند. کاری از شمال هند سرچشمه می‌گیرد و به‌عنوان یکی از غذاهای اصلی گیاهی در منوی رستوران‌های هندی و خانه‌های هندی‌تبار شناخته می‌شود. ترکیب قارچ و نخود فرنگی نمادی از تعادل بین بافت گوشتی و شیرینی طبیعی است که با ادویه‌های گرم هندی به اوج طعم می‌رسد.

پایه سس را گوجه‌فرنگی، پیاز و ادویه‌ها تشکیل می‌دهند، اما قارچ با جذب طعم‌های غنی سس، نقش «اسفنج طعم» را ایفا می‌کند. قارچ با بافت گوشتی و طعم اومامی خود، حس رضایت‌بخش یک کاری گوشتی را به این غذای کاملاً گیاهی می‌بخشد. قارچ پس از پخت نرم ولی کمی جویدنی می‌شود و در کنار نخود فرنگی نرم، بافت چندلایه و جذابی ایجاد می‌کند. قارچ به‌عنوان یکی از دو ماده اصلی، همراه با نخود فرنگی، قلب طعمی این کاری را تشکیل می‌دهد.

مواد اولیه:

• قارچ دکمه‌ای یا قهوه‌ای (تازه)
• نخود فرنگی (تازه یا منجمد)
• گوجه‌فرنگی (خردشده یا پوره)
• پیاز
• زنجبیل و سیر (ریزشده)
• ادویه‌های گرم (گارام ماسالا، زیره، زردچوبه، فلفل قرمز)
• روغن یا کره (گیاهی یا گِی)

قارچ دکمه‌ای سفید یا قهوه‌ای (کرمینی) به‌دلیل بافت محکم و توانایی جذب طعم سس، گزینه ایده‌آل برای این سوپ هستند. قارچ شیتاکه نیز برای طعم اومامی قوی‌تر پیشنهاد می‌شود. برای طعمی عمیق‌تر، پیاز را تا زمانی که کاملاً کاراملی و طلایی شود تفت دهید و سپس ادویه‌ها را اضافه کنید تا عطرشان کاملاً باز شود. همچنین می‌توانید در انتهای پخت یک قاشق غذاخوری خامه یا ماست به کاری اضافه کنید تا غلظت و ملایمت آن افزایش یابد.

8- قارچ شکم‌پر (Stuffed Mushrooms) – بین‌المللی

لقمه‌هایی طلایی و وسوسه‌انگیز که قارچ‌های تنوری را با ترکیبی خامه‌ای، پنیری و معطر، به ستاره هر مهمانی تبدیل می‌کند. قارچ شکم‌پر یکی از شناخته‌شده‌ترین پیش‌غذاها و فینگر فودهای بین‌المللی است که جایگاه ویژه‌ای در مهمانی‌های آمریکایی و اروپایی دارد. فینگرفود قارچ به‌دلیل ظاهر شیک، آماده‌سازی ساده و قابلیت شخصی‌سازی بالا، به انتخاب اول میزهای پذیرایی، جشن‌ها و دورهمی‌ها تبدیل شده است.

کلاهک قارچ پایه اصلی این غذا را شکل می‌دهد و تمام مواد در دل آن قرار می‌گیرند. برای تهیه این فینگرفود معمولا از قارچ پورتوبلو یا دکمه‌ای درشت، استفاده می‌کنند. کلاهک قارچ پس از پخت، آبدار و نرم می‌شود و در تضاد با بافت کرمی مغز میانی، تجربه‌ای متعادل و دل‌نشین می‌سازد. ساقه قارچ به‌عنوان لایه طعم‌دهنده استفاده می‌شود؛ این ساقه‌های خردشده قارچ بخشی از مایه داخلی هستند و طعم قارچ را دوچندان می‌کنند.

 

مواد لازم

• قارچ دکمه‌ای درشت یا پورتوبلو
• پنیر خامه‌ای
• خرده نان (پانکو یا آرد سوخاری)
• ساقه خردشده قارچ
• سیر
• سبزیجات معطر (جعفری، آویشن یا پیازچه)
• پنیر رنده‌شده (پارمزان یا موزارلا)

قبل از پر کردن قارچ‌ها، روی آن‌ها را کمی با روغن زیتون برس بزنید و چند دقیقه در فر گرم قرار دهید تا آب اضافی‌شان خارج شود. این کار باعث می‌شود قارچ شکم‌پر پس از پخت نهایی، آب نیندازد و بافتی غلیظ و حرفه‌ای داشته باشد.

7- شنیتسل یگر یا شکارچی (Jägerschnitzel)

شنیتسل طلایی و ترد که با سس قهوه‌ای غلیظِ پر از قارچ، از یک غذای ساده به یک شاهکار قارچی تبدیل می‌شود. شنیتسل یگر یکی از شناخته‌شده‌ترین غذاهای سنتی آلمان و اتریش است که نام آن از واژه‌ی Jäger به‌معنای شکارچی گرفته شده است. این غذا در اصل برای شکارچیانی طراحی شده بود که پس از بازگشت از جنگل، گوشتی سرخ‌شده را با سسی غنی از قارچ‌های وحشی میل می‌کردند. امروزه شنیتسل یگر، یکی از محبوب‌ترین غذاهای قارچی رستوران‌های کلاسیک آلمانی به‌شمار می‌رود.

در شنیتسل یگر، قارچ نقش قهرمان اصلی را بازی می‌کند—نه فقط یک افزودنی جانبی.

قارچ پایه اصلی سس یگر است و بدون قارچ اصولاً معنا ندارد. قارچ پایه، حجم و هویت این سس را می‌سازد. طعم اومامی قارچ جایگزین گوشت شده است. حتی اگر شنیتسل با مرغ تهیه شود، سس قارچ عمق گوشتی قدرتمندی ایجاد می‌کند. قارچ یک بافت و عمق خاصی به غذا می‌دهد. این قارچ‌های ورقه‌شده در سس قهوه‌ای، تضادی جذاب با سطح ترد شنیتسل ایجاد می‌کنند. سس قارچی مانند روکشی طعم دار روی شنیتسل می‌نشیند و هر برش را آغشته به عطر جنگل می‌کند.

 

مواد اصلی تشکیل‌دهنده

• شنیتسل گوشت گوساله یا مرغ
• قارچ (دکمه‌ای، کرمینی یا قارچ‌های وحشی اروپایی)
• پیاز یا موسیر
• کره
• آب گوشت یا عصاره گوساله
• آرد (برای غلظت سس)
• آویشن یا جعفری تازه

ترکیب قارچ‌های وحشی مانند اشتاین‌پیلز (Steinpilz / پورچینی) با قارچ کرمینی بهترین نتیجه را ایجاد می‌کند. در نسخه‌های روزمره، قارچ دکمه‌ای قهوه‌ای انتخابی عالی برای ایجاد تعادل بین طعم و قیمت است. سس یگر را جدا از شنیتسل آماده کنید و درست قبل از سرو روی آن بریزید. این کار باعث می‌شود شنیتسل ترد باقی بماند و سس قارچی غلیظ، بدون خشک شدن گوشت، طعم را کامل کند. برای عمق بیشتر، کمی قارچ را ابتدا با حرارت بالا تفت دهید تا قهوه‌ای و کاراملی شود.

 

6- بیف ولینگتون / ماشروم ولینگتون (Wellington)

یک شاهکار بریتانیایی که در آن قارچ، نه در حاشیه، بلکه در قلب طعم و شخصیت غذا قرار دارد. ولینگتون یکی از لوکس‌ترین و پیچیده‌ترین غذاهای کلاسیک جهان به‌شمار می‌رود. این غذا اگرچه ریشه‌ای قدیمی در آشپزی انگلستان دارد، اما انتشار جهانی شهرت امروزی خود را تا حد زیادی مدیون گوردون رمزی است که با اجرای دقیق و سخت‌گیرانه‌ی این دستور، آن را به نماد آشپزی سطح بالا تبدیل کرد. نسخه‌ی کلاسیک با فیله گوساله تهیه می‌شود و نسخه‌ی مدرن‌تر آن با عنوان ماشروم ولینگتون یا ولینگتون گیاهی، محبوبیت ویژه‌ای میان گیاه‌خواران و سرآشپزهای حرفه‌ای پیدا کرده است.

این غذا در چند سال اخیر به دلیل پرونده جنجالی قتل با قارچ سمی در استرالیا بسیار معروف شد!

در ولینگتون، قارچ ستون فقرات و محور اصلی طعم را شکل می‌دهد. لایه‌ی دوکسل بدون قارچ اساساً وجود خارجی ندارد. طعم اومامی قارچ جایگزین گوشت می‌شود. قارچ عمق و طعم خاصی در این غذا ایجاد می‌کند. خرد شدن بسیار ریز و تفت طولانی، طعمی فشرده، پیچیده و متمرکز از قارچ ها می‌سازد.

 

مواد اصلی تشکیل‌دهنده

• فیله گوساله یا مخلوط قارچ و سبزیجات (در نسخه گیاهی)
• قارچ ریز خردشده (پورتوبلو، کرمینی یا ترکیب با پورچینی)
• موسیر یا پیاز بسیار ریز
• سیر
• کره یا روغن زیتون
• خردل دیژون
• خمیر هزارلا
• آویشن تازه

ترکیب قارچ کرمینی یا پورتوبلو تازه با مقدار کمی پورچینی خشک‌شده (Boletus edulis) بهترین انتخاب محسوب می‌شود. این ترکیب، هم بافت مناسب ایجاد می‌کند و هم طعمی عمیق، لوکس و چندلایه به دوکسل می‌دهد. برای یک دوکسل حرفه‌ای، قارچ‌ها را تا حد خمیر خرد کنید و آن‌قدر تفت دهید تا هیچ رطوبتی باقی نماند. اگر دوکسل مرطوب باشد، نتیجه نهایی هرچقدر هم دقیق اجرا شود، به خمیر خیس ختم می‌شود. در نسخه‌های حرفه‌ای، افزودن مقدار کمی قارچ خشک پودر شده، شدت اومامی را چند برابر می‌کند.

5- پیتزا آی فونگی (پیتزای قارچ)

یک غذای کلاسیک ایتالیایی بی‌تکلف؛ ترکیبی ترد و خوش‌طعم که در آن قارچ‌ها بر روی بستری از پنیر آب‌شده، عالی عمل می‌کنند. پیتزا آی فونگی یکی از اصیل‌ترین و محبوب‌ترین پیتزاهای ایتالیا است که برخلاف پیتزاهای پرملات آمریکایی، بر اصل «کمتر، بیشتر است» تکیه دارد. این پیتزا که معمولاً به صورت «بیانکا» (سس سفید/بدون گوجه‌فرنگی) یا «روسا» (سس قرمز کلاسیک) سرو می‌شود، همواره در بین 3 انتخاب برتر برای گیاهخواران و دوستداران گوشت در منوی رستوران‌های سراسر ناپل و رم قرار دارد.

در این پیتزا، قارچ‌ها چیزی فراتر از یک رویه ساده هستند؛ آن‌ها به عنوان جایگزینی قوی برای گوشت‌ها (مانند پپرونی یا سوسیس) عمل می‌کنند. گرمای زیاد فر، رطوبت طبیعی قارچ‌ها را تبخیر می‌کند و طعم غنی اومامی آن‌ها را تشدید می‌کند. این طعم عمیق و خاکی، وقتی با خامه‌ای بودن و شوری موزارلای تازه ترکیب می‌شود، تعادلی بی‌نظیر ایجاد می‌کند که نیاز به هرگونه افزودنی دیگری را از بین می‌برد.

 

مواد تشکیل دهنده اصلی:

• خمیر پیتزا (ترجیحاً به سبک ناپلی)
• قارچ اسلایس
• پنیر موزارلای تازه (بوفالو یا فیور دی لاته)
• سس گوجه فرنگی (مارینارا) یا روغن زیتون بکر (برای نسخه بیانکا)
• سیر یا پودر سیر (اختیاری)
• پونه کوهی یا آویشن

راز طلایی یک پیتزای فونگی عالی این است که قارچ‌ها را نازک ورقه کنید و هرگز از قارچ کنسروی استفاده نکنید. برای جلوگیری از آب انداختن قارچ‌ و خیس نشدن پیتزا، می‌توانید آنها را قبل از قرار دادن روی خمیر، به مدت ۳ دقیقه در یک ماهیتابه داغ (بدون روغن) تفت دهید. این کار رطوبت اضافی را از بین می‌برد و طعم دودی‌تری به آن می‌دهد.

در ایتالیا، معمولاً ترکیبی از قارچ پورچینی (برای عطر) و قارچ دکمه‌ای سفید یا کرمینی (برای بافت) استفاده می‌شود. با این حال، قارچ‌ صدفی یا گونه‌های جنگلی وحشی نیز گزینه‌های فوق‌العاده‌ای برای دستیابی به ظاهری روستایی‌تر هستند.

4- چیکن مارسالا – ایتالیا/آمریکا

سینه‌های مرغ طلایی و ترد در آغوش سسی غلیظ و براق که سرشار از عطر جادویی قارچ است.

اگرچه این غذا ریشه در سیسیل ایتالیا دارد، اما شهرت جهانی و شکل مدرن خود را مدیون مهاجران ایتالیایی در نیویورک است. چیکن مارسالا پادشاه منوهای رستوران‌های ایتالیایی-آمریکایی محسوب می‌شود؛ غذایی که با وجود سادگی و سرعت پخت، طعمی چنان لوکس و پیچیده دارد که به عنوان گزینه‌ای عالی برای مهمانی‌های شام رسمی به حساب می‌آید.

در چیکن مارسالا، قارچ‌ها نقش “اسفنج‌های طعم‌دهنده” را ایفا می‌کنند. در طول فرآیند پخت، آنها سس مارسالای شیرین و کاراملی شده را جذب می‌کنند و بافتی گوشتی و لطیف به غذا می‌دهند. بدون مقدار زیادی قارچ، این غذا صرفاً یک مرغ سرخ‌شده معمولی است؛ این قارچ است که با رنگ تیره و طعم خاکی‌اش، هویت واقعی سس مارسالا را شکل می‌دهد.

 

مواد تشکیل‌دهنده:

• سینه مرغ (نازک کوبیده شده)
• آرد همه منظوره (برای آب کشی)
• قارچ ورقه شده (به مقدار کافی)
• کره و روغن زیتون
• سیر یا موسیر
• شراب مارسالا (جایگزین حلال: آب انگور قرمز مخلوط با کمی سرکه بالزامیک)
• آب مرغ
• جعفری تازه (برای تزئین)

بدون شک، قارچ‌های کرمینی (بیبی بلا) بهترین انتخاب هستند. بافت سفت‌تر و طعم قوی‌تر آنها در مقایسه با قارچ‌های سفید، حرارت پخت را بهتر تحمل می‌کند و رنگ سس را بهتر می‌کند. با این حال، استفاده از قارچ‌های دکمه‌ای سفید نیز بسیار رایج است.

راز سس مارسالای تیره و غلیظ در نحوه برخورد با قارچ‌ها نهفته است. قارچ‌ها را در یک ماهیتابه داغ تفت دهید و صبر کنید تا آب آنها کاملاً تبخیر شود و به رنگ قهوه‌ای طلایی (کاراملی) درآیند. فقط در این صورت باید مایعات (آب انگور/سرکه و آب مرغ) را اضافه کنید. اگر قارچ‌ها را در سس رنگ‌پریده و آبکی رها کنید، طعم نهایی آن لاستیکی و بی‌مزه خواهد بود.

3- سوپ قارچ خامه‌ای

یک سوپ کلاسیک، مخملی و جاودانه که تعریف دقیقی از ظرافت آشپزی فرانسوی است.  به عنوان یک شام خانگی ساده یا یک پیش غذا در رستوران‌های لوکس پاریسی سرو می‌شود.

این غذا مادر بسیاری از سس‌ها و غذاها است. سوپ قارچ خامه‌ای اصیل، فرسنگ‌ها با نسخه کنسروی آن فاصله دارد. این سوپ بر اساس “Roux” (آرد و کره پخته شده با هم) و تکنیک “Velouté” ساخته شده است. این سوپ در رتبه سوم قرار دارد زیرا احتمالاً پرمصرف‌ترین نوع قارچ فرآوری شده در سطح جهان است و به عنوان پایه بسیاری از خورش‌ها عمل می‌کند.

در اینجا، قارچ همه چیز است. برخلاف سایر سوپ‌ها که قارچ‌ها فقط تکه‌هایی در میان سبزیجات هستند، در این سوپ، عصاره و طعم قارچ در کل مایع نفوذ می‌کند. قارچ‌ها باید کاملاً تفت داده شوند تا طعم کاراملی خود را به پایه شیری و خامه‌ای منتقل کنند.

 

مواد تشکیل دهنده اصلی:

• قارچ فراوان
• کره و آرد همه منظوره (برای تهیه روکس)
• آب مرغ یا سبزیجات
• خامه غلیظ
• سیر و آویشن
• پیاز

برای طعم کلاسیک و ملایم از قارچ دکمه‌ای سفید استفاده کنید. برای طعم قوی‌تر و رنگ تیره‌تر، قارچ‌های شاه بلوطی یا کرمینی عالی هستند. برای طعم عمیق و رنگ جذاب، قارچ‌ها را خام نپزید. ابتدا آنها را در کره روی حرارت زیاد تفت دهید تا قهوه‌ای شوند (واکنش میلارد). سپس، نیمی از قارچ‌ها را پوره کنید تا سوپ غلیظ شود و نیمه دیگر را ورقه ورقه نگه دارید تا بافت جالبی ایجاد شود.

2- بیف استروگانف

یک ترکیب اشرافی از گوشت و خامه؛ غذایی که در سرمای روسیه متولد شد و با سس غنی خود جهان را فتح کرد. اگرچه “بیف” نامیده می‌شود، اما هویت و شهرت جهانی آن مدیون سس مخصوص آن است. بیف استروگانف در قرن نوزدهم توسط سرآشپزهای فرانسوی برای خانواده اشرافی استروگانف در روسیه ابداع شد. این غذا ترکیبی هوشمندانه از تکنیک فرانسوی (سرخ کردن) و طعم روسی (خامه ترش) است که معمولاً در کنار پاستا، پوره سیب‌زمینی یا برنج سرو می‌شود.

قارچ‌ها در این غذا نقش “پل” را ایفا می‌کنند. طعم خاکی آنها، غنا و سنگینی خامه را متعادل می‌کند و کاملاً با گوشت گاو جفت می‌شود. بدون قارچ، سس استروگانف صرفاً یک سس خامه سفید یکنواخت خواهد بود؛ قارچ‌ها بافت و عمق طعم (اومامی) را اضافه می‌کنند.

 

مواد اصلی:

• فیله گوشت گاو (به صورت نوارهای نازک برش داده شده)
• قارچ ورقه شده
• پیاز
• خامه ترش (یا خامه غلیظ مخلوط با آبلیمو)
• خردل (دیژون)
• آب گوشت
• کره و آرد

قارچ دکمه‌ای سفید یا کرمینی. قارچ‌های این غذا باید برش‌های تمیز و مشخصی داشته باشند تا در سس غلیظ مشخص باشند. بزرگترین اشتباه در پخت این غذا، جوشاندن گوشت در سس است که باعث سفت شدن آن می‌شود. گوشت‌های گاو را به سرعت روی حرارت زیاد تفت دهید و کنار بگذارید. سس قارچ و خامه را جداگانه درست کنید و گوشت گاو را فقط در آخرین لحظه فقط برای گرم شدن کامل اضافه کنید و مطمئن شوید که فیله نرم می‌ماند.

1- ریزوتو قارچ ایتالیا

یک شاهکار ایتالیایی که در آن برنج فقط یک غذای جانبی نیست، بلکه عطرعمیق و خاکی قارچ‌ها را به نمایش می‌گذارد. ریزوتو قارچ “پادشاه غذاهای قارچی” محسوب می‌شود. این غذا نماد صبر و تکنیک در آشپزی است و در مدارس معتبر آشپزی در سراسر جهان برای آزمایش مهارت‌های سرآشپز استفاده می‌شود. برخلاف غذاهای برنجی پف‌دار، ریزوتو باید بافت “آل دنته” (کمی سفت در مرکز) داشته باشد، اما در عین حال روان و مخملی باشد، که نتیجه هم زدن مداوم و آزاد شدن نشاسته برنج است.

در ریزوتو، قارچ روح غذا است. آبگوشتی که به برنج اضافه می‌شود باید با عطر قارچ‌های خشک یا تازه آمیخته شود. در اینجا، قارچ نقش طعم غالب را ایفا می‌کند؛ هر قاشق برنج باید طعم “جنگل خیس خورده از باران” را تداعی کند.

 

مواد تشکیل دهنده اصلی:

• برنج دانه کوتاه (آربوریو یا کارنارولی)
• آب گوشت گرم (مرغ یا سبزیجات)
• قارچ (تازه و خشک)
• موسیر یا پیاز سفید
• کره سرد و پنیر پارمزان (برای پایان)
• شراب سفید (جایگزین حلال: کمی آب لیموی تازه یا سرکه سفید رقیق شده)

ترکیبی از پورچینی خشک (برای عطر عمیق) و قارچ دکمه‌ای یا کرمینی تازه (برای بافت) بهترین نتیجه را می‌دهد. پورچینی پادشاه قارچ‌های ریزوتو است. راز ریزوتو با کیفیت رستورانی در تکنیک “مانتچاتورا” نهفته است. وقتی برنج پخته شد، قابلمه را از روی حرارت بردارید، کره سرد و پنیر پارمزان را اضافه کنید و به شدت هم بزنید. این شوک حرارتی یک سس براق، غلیظ و فوق العاده خوشمزه ایجاد می‌کند. هرگز برنج ریزوتو را قبل از پخت نشویید، زیرا به نشاسته آن نیاز دارید.

 

نتیجه‌گیری

دنیای جذاب قارچ‌ها، از ریزوتوی ایتالیایی خوشمزه گرفته تا کاری تند هندی و استروگانف غنی روسی، نشان داده است که این ماده غذایی چیزی فراتر از یک چاشنی ساده است. قارچ‌ها قهرمانان خاموش آشپزخانه هستند؛ کیمیاگرانی که با جادوی «اومامی» با بی‌مزگی مبارزه می‌کنند.

قارچ ها با خاصیت تطبیق پذیری خود با انواع غذاها چه در سوپ فرانسوی که مخملی و لطیف می‌شوند،یا در شنیسل آلمانی که بافتی ترد و گوشتی به خود می‌گیرند  پلی بین سلامتی و لذت ایجاد می کنند.

 

مولف:

گردآوری و تالیف توسط تیم تحریریه هاگ
کپی فقط با ذکر منبع مجاز است.
منابع:

• memoriediangelina.com
• vincenzosplate.com
• lidiasitaly.com
• food52.com
• theeuropeandish.com
• anitalianinmykitchen.com
• allrecipes.com
• theeuropeandish.com