افزایش ماندگاری قارچ پس از برداشت همیشه یکی از مهمترین دغدغههای تولیدکنندگان قارچ بودهاست. ماندگاری کم قارچ دکمهای (در حدود 5 الی 7 روز)، محدودیت زیادی برای صادرات به کشورهای دیگر و حتی پخش در بازار، ایجاد میکند. همین ماندگاری کم سبب پاین آمدن کیفیت قارچ برای فروش در بازار نیز میشود.
از این رو افزایش طول انبارمانی قارچ یکی از دغدغههای همیشگی فعالان این صنف و محققین است. آنها تحقیقات و آزمایشات زیادی با روشهای مختلف (فیزیکی و شیمیایی) را برای این منظور انجام میدهند.
در ادامه به چند نمونه از این پژوهشها و نتایج بدستآمده از آنها اشاره مینماییم.
قهوهای شدن قارچ
قهوهای شدن یکی از مهمترین عوامل ماندگاری کم قارچ است. این تغییر رنگ به معنای افت کیفیت، کهنه بودن و فاسد شدن قارچ است!
مهمترین عوامل قهوهای شدن آنزیمی در قارچ، موارد زیر است.
- در اثر حمله عوامل میکروبی
- ضربات فیزیکی
- از دست دادن آب و خشکی قارچ
پیشنهاد میشود مقاله مرتبط با این موضوع علت بیماری قهوهای شدن قارچ پس از برداشت را مطالعه کنید.
افزایش ماندگاری قارچ پس از برداشت با امواج فراصوت
پژوهشگران به تازگی به راه حلی برای افزایش ماندگاری قارچ توسط امواج دست یافتهاند. در این پژوهش اثر تیمار امواج فراصوت بر کاهش بار میکروبی و افزایش عمر ماندگاری قارچ خوراکی مورد بررسی قرار گرفت. با این روش ابداعی، محصول پس از برداشت، در معرض امواج فراصوت قرار میگیرد. در نتیجه بار میکروبی در آن کاهش و از قهوهای شدن آنزیمی قارچ جلوگیری میشود.
برای این پژوهش قارچهایی با کلاهک پشتبسته با قطر متوسط 40 میلیمتر انتخاب شدند. این قارچها به چند دسته تقسیم شدند.
قارچهای هر دسته بعد از شستشو با آب مقطر، به مدت0 – 2 – 4 – 6 دقیقه در معرض امواج فراصوت قرار گرفتند. سپس به مدت 2 هفته در دمای 4 درجه سانتیگراد نگهداری شدند.
بعد از 2 هفته قارچها مورد بررسی قرار گرفت تا نتایج این آزمایش مشخص شود.
نتیجه آزمایش
نتایج نشان داد که قارچهای تیمار شده با امواج فراصوت در مقایسه با قارچهای دیگر، کمتر قهوهای شدهاند. این امر به دلیل کاهش بار میکروبی و کاهش فعالیت آنزیم پلیفنل اکسیداز در اثر امواج بود.
امواج فراصوت همچنین با حفظ ساختار غشا و کاهش نشت یونیآن، از دستدادن آب در قارچ را کاهش میدهند.
نکته جالب نتایج آزمایش، تاثیر بیشتر مدت زمان 2 دقیقهای امواج، نسبت به سایر موارد آزمایش بود!
- با افزایش مدت زمان تابش امواج به قارچ، غشای سلولی آسیب دید و فرایند قهوهای شدن بیشتر شد.
- به دلیل از دست آب بیشتر و تغلیظ شیره سلولی، نمونههایی که تحت امواج نبودند،حاوی مقدار بیشتری شیره سلولی بود.
- مقدار آنتیاکسیدان قارچهای تحت تاثیر امواج، کمی بیشتر از قارچ های دیگر بود.
بنابراین امواج فراصوت در شدتهای کم میتواند راهکاری مناسب در افزایش ماندگاری قارچ پس از برداشت باشد.
مانگاری بیشتر قارچ با نمک کلسیم اسید اسکوربیک
بهمنظور حفظ کیفیت و افزایش طول عمر قارچ دکمهای در دوره انبارمانی، تحقیقی به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی اجرا گردید.
در این مطالعه، اثر آسکوربات کلسیم در ۳ سطح (0 و 0.4 و 0.8 درصد) و تیمار آب گرم (45 درجه سانتیگراد) بر روی صفات کیفی قارچ دکمهای از قبیل کاهش وزن، سفتی، ویتامین ث، فنل کل، فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز و شاخصهای رنگ در دوره انبارمانی بررسی شد.
قارچ ها پس از اعمال تیمار در دمای ۱±۰٫۵درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۹۰ درصد نگهداری شده و سپس صفات کیفی قارچ دکمهای طی روزهای ۰، ۱۰، ۱۵، ۲۰ و ۲۵ انبارمانی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آسکوربات کلسیم همراه با تیمار دمایی اثرات معنی داری بر کاهش وزن، سفتی بافت، شاخصهای رنگ و فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز به همراه داشت.
اثر زمان انبارمانی بر کلیه صفات اندازهگیری شده در سطح احتمال ۱ درصد معنی دار شد. همچنین، برهم کنش تیمار و زمان بر کاهش وزن، شاخص های رنگ و فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز معنی دار شد. نتایج نشان دادند که آسکوربات کلسیم ۰٫۸ درصد همراه با تیمار دمایی بهترین اثر را در حفظ صفات کیفی قارچ دکمهای داشت و افزایش طول عمر قارچ دکمهای در دوره انبارمانی را داشت.
برای اطلاعات بیشتر به فایل اصلی مقاله تحقیقاتی مراجعه نمایید 👇
افزایش ماندگاری قارچ با لایه محافظتی
قارچ دکمهای به دلیل فقدان لایه محافظتی طبیعی بر روی کلاهک خود، بهسرعت رو به زوال میرود و فاسد میشود. از اینرو محققین حدس میزنند که استفاده از پوشش نازک مناسب برای افزایش عمر انبارمانی قارچ یک روش مناسب و مقرون به صرفه میباشد.
لذا پژوهش حاضر جهت یافتن بهترین پوشش نازک برای افزایش عمر انبارمانی قارچ خوراکی، با 6 پوشش مختلف انجام شد، که شامل موارد زیر است:
- بستهبندی با سلفون معمول در مزارع
- پوشش پلیاتیلن با دو ضخامت ۴۰ و ۶۵ میکرومتر،
- پوشش بی اکسیلاری ارینتت پلیپروپیلن با سه ضخامت ۲۵، ۳۵ و ۴۰ میکرومتر،
- پوشش کست پلیپروپیلن با دو ضخامت ۲۵ و ۵۰ میکرومتر،
- پوشش پلیاستر با دو ضخامت ۱۲ و ۲۴ میکرومتر
- پوشش پلی وینیل کلراید با ضخامت ۳۰ میکرومتر بود.
نتیجهگیری
نمونهها پس از ۰، ۱۰، ۱۵، ۲۰ و ۲۵ روز نگهداری در انبار سردخانه با دمای یک درجه سانتیگراد و رطوبت 90%، در سه تکرار ارزیابی شدند. نتایج نشان داد.
بین نوع پوشش پلاستیکی اختلاف معنی داری از نظر شاخصهای مورد بررسی در سطح احتمال ۱% وجود داشت.
بالاترین میزان سفتی، مواد جامد محلول، اسیدیته قابل تیتراسیون و کمترین کاهش وزن و پوسیدگی در همه ضخامتها در قارچهای بسته بندی شده با فیلمهای پوششی بی اکسیلاری ارینتت پلیپروپیلن و کست پلی پروپیلن بود.
در حالیکه در قارچهای بستهبندی شده با پوششهای نازک شاهد، پلی وینیل کلراید، پلی اتیلن و پلی استر کیفیت قارچها پایینتر و پوسیدگی آنها بالاتر بود.
همچنین اثر زمان بر تمامی صفات اندازهگیری معنیدار و به مرور زمان کیفیت قارچها را کاهش میدهد.
برای اطلاعات بیشتر به فایل اصلی مقاله تحقیقاتی مراجعه نمایید 👇
مقالات مشابه را در دسته دانستنی ها درباره قارچ مطالعه فرمایید.
