دانشنامه صنعت قارچ

قارچ های کشنده و خطرناک؛ معرفی سمی‌ترین قارچ‌های دنیا

آخرین بروزرسانی:
قارچ های کشنده و خطرناک؛ معرفی سمی‌ترین قارچ‌های دنیا

قارچ‌های کشنده و خطرناک لزوماً رنگ عجیب، بوی نامطبوع یا ظاهر ترسناکی ندارند. برخی از مهم‌ترین قارچ‌های مرگبار، مانند Amanita phalloides یا کلاهک مرگ، ظاهری نسبتاً معمولی دارند و ممکن است با قارچ‌های خوراکی اشتباه گرفته شوند. از نظر پزشکی، کلاهک مرگ مهم‌ترین گونه مرتبط با مرگ ناشی از مسمومیت قارچی است؛ اما «خطرناک‌ترین قارچ» را نمی‌توان فقط با قدرت یک سم تعریف کرد.

در این راهنما، مهم‌ترین قارچ‌های کشنده، سم یا عامل اصلی آنها، اندام هدف، زمان تقریبی بروز علائم و اقدام لازم پس از مصرف قارچ مشکوک را بررسی می‌کنیم. اگر با ساختار و زیست‌شناسی قارچ‌ها آشنا نیستید، ابتدا مطلب
قارچ چیست؟
را بخوانید.

هشدار ایمنی و سلب مسئولیت پزشکی

این مطلب راهنمای قطعی تشخیص خوراکی‌بودن قارچ وحشی یا درمان مسمومیت نیست. قارچ ناشناس را هرگز فقط بر اساس عکس، رنگ، بو، مزه، محل رویش یا اپلیکیشن تشخیص قارچ مصرف نکنید. اگر فردی قارچ وحشی ناشناس خورده است، حتی در نبود علائم، با اورژانس یا مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم تماس بگیرید و خوددرمانی نکنید.

پاسخ سریع:
کلاهک مرگ، چند گونه از آمانیتاهای سفید، بعضی لپیوتاها و گالریناها به دلیل داشتن آماتوکسین می‌توانند نارسایی شدید کبد و مرگ ایجاد کنند. قارچ‌های Cortinarius حاوی اورلانین نیز ممکن است با تأخیری چندروزه موجب آسیب شدید و حتی برگشت‌ناپذیر کلیه شوند. بی‌علامتی اولیه به معنی بی‌خطر بودن نیست.

خطرناک‌ترین قارچ‌های جهان در یک نگاه

برای سنجش خطر قارچ نباید فقط به مقدار سم نگاه کرد. نوع سم، تأخیر در بروز علائم، امکان اشتباه با قارچ خوراکی و اندامی که آسیب می‌بیند نیز بر پیامد مسمومیت اثر دارند.

قارچ نام علمی سم اصلی اندام یا دستگاه هدف شروع احتمالی علائم
کلاهک مرگ Amanita phalloides آماتوکسین‌ها عمدتاً کبد؛ کلیه نیز ممکن است درگیر شود معمولاً بیش از ۶ ساعت؛ اغلب حدود ۶ تا ۲۴ ساعت
فرشته مرگ Amanita virosa و چند آمانیتای سفید مشابه آماتوکسین‌ها عمدتاً کبد معمولاً با تأخیر بیش از ۶ ساعت
لپیوتای مرگبار Lepiota brunneoincarnata آماتوکسین‌ها کبد اغلب چند ساعت بعد و با تأخیر
گالرینای حاشیه‌دار Galerina marginata آماتوکسین‌ها عمدتاً کبد معمولاً با تأخیر
تارعنکبوتی مرگبار Cortinarius rubellus اورلانین کلیه ممکن است حدود ۳ تا ۲۰ روز بعد ظاهر شود
مورل کاذب Gyromitra esculenta ژیرومیترین و متابولیت‌های هیدرازینی دستگاه گوارش، سیستم عصبی و کبد اغلب حدود ۶ تا ۱۲ ساعت؛ گاهی دیرتر

زمان‌های بالا تقریبی‌اند و به گونه، مقدار مصرف، میزان سم موجود در نمونه و وضعیت جسمی فرد وابسته‌اند. شروع‌نشدن علائم در ساعات نخست، مسمومیت جدی را رد نمی‌کند.

آیا قارچ سمی را می‌توان از ظاهر تشخیص داد؟

هیچ قاعده ظاهری ساده و عمومی برای جداکردن تمام قارچ‌های خوراکی از قارچ‌های سمی وجود ندارد. رنگ روشن، بوی مطلوب، رشد روی چوب، تغییرنکردن رنگ پس از برش یا خورده‌شدن قارچ توسط حلزون و جانوران، ایمنی آن برای انسان را ثابت نمی‌کند.

روش‌های عامیانه مانند قراردادن قاشق نقره، پیاز یا سیر کنار قارچ نیز آزمون علمی تشخیص سمیت نیستند.

شکل کلاهک، تیغه‌ها، حلقه، ولوا، پایه، رنگ اثر هاگ، واکنش بافت و زیستگاه برای شناسایی علمی اهمیت دارند، اما مجموعه این ویژگی‌ها نیز برای فرد غیرمتخصص مجوز مصرف ایجاد نمی‌کند. راهنمای
تشخیص قارچ سمی از خوراکی
محدودیت تشخیص خانگی را توضیح می‌دهد.

هشدار ایمنی:
هیچ‌یک از ویژگی‌های ظاهری این مقاله به‌تنهایی یا در کنار عکس اینترنتی برای تأیید خوراکی‌بودن یک قارچ وحشی کافی نیست.

مهم‌ترین قارچ‌های کشنده و خطرناک

بهتر است قارچ‌های مرگبار را بر اساس نوع سم و سندرم مسمومیت بررسی کنیم، نه صرفاً بر اساس ظاهر یا رنگ.

کلاهک مرگ؛ مهم‌ترین عامل شناخته‌شده مرگ‌های قارچی

کلاهک مرگ با نام علمی Amanita phalloides مهم‌ترین گونه مرتبط با مرگ‌های ناشی از مسمومیت قارچی است. مرورهای پزشکی، این گونه را مسئول بخش بسیار بزرگی از مرگ‌های مرتبط با قارچ می‌دانند.

سموم اصلی آن آماتوکسین‌ها، به‌ویژه آلفا-آمانیتین، هستند. این ترکیبات با مهار RNA polymerase II فرایند ساخت RNA و در ادامه تولید پروتئین را مختل می‌کنند. کبد مهم‌ترین اندام هدف است و در موارد شدید، آسیب کلیوی نیز ممکن است رخ دهد.

ویژگی خطرناک مسمومیت آن، دوره نهفتگی نسبتاً طولانی است. تهوع، استفراغ، درد شکم و اسهال ممکن است بیش از شش ساعت بعد از خوردن شروع شوند. سپس علائم گوارشی ممکن است موقتاً کاهش پیدا کنند، در حالی که آسیب کبدی همچنان در حال پیشرفت است.

«سمی‌ترین قارچ دنیا» یعنی چه؟

عنوان «سمی‌ترین قارچ دنیا» تعریف علمی واحدی ندارد؛ زیرا سمیت می‌تواند بر اساس مقدار سم، دوز کشنده یا تعداد مرگ‌های واقعی سنجیده شود. عبارت دقیق‌تر این است که Amanita phalloides مهم‌ترین گونه شناخته‌شده در مرگ‌های انسانی ناشی از قارچ است.

فرشته مرگ

عنوان «فرشته مرگ» یا Destroying Angel فقط به یک گونه محدود نیست و برای چند آمانیتای سفید و کشنده استفاده می‌شود. Amanita virosa، Amanita verna و در آمریکای شمالی برخی گونه‌های دیگر از جمله Amanita bisporigera در این گروه قرار می‌گیرند.

این قارچ‌ها نیز می‌توانند حاوی آماتوکسین باشند و الگوی مسمومیت مشابهی با کلاهک مرگ ایجاد کنند: دوره نهفتگی، علائم شدید گوارشی و سپس احتمال آسیب کبد.

رنگ سفید و ظاهر تمیز قارچ هیچ ارتباطی با خوراکی‌بودن ندارد. نمونه‌های جوان ممکن است با برخی قارچ‌های خوراکی اشتباه شوند. «فرشته مرگ» را نیز نباید با قارچ «بال فرشته» اشتباه گرفت.

لپیوتای مرگبار

Lepiota brunneoincarnata یکی از لپیوتاهای کوچک حاوی آماتوکسین است. مصرف آن می‌تواند موجب آسیب شدید کبدی شود و موارد مرگ نیز گزارش شده است.

کوچک‌بودن قارچ نشانه کم‌خطر بودن نیست. گونه‌های جنس Lepiota می‌توانند شباهت زیادی به یکدیگر داشته باشند و شناسایی قطعی بعضی از آنها به بررسی میکروسکوپی یا مولکولی نیاز دارد.

برای شناخت دقیق‌تر این جنس می‌توانید مقاله
قارچ لپیوتا
را مطالعه کنید.

گالرینای حاشیه‌دار

Galerina marginata معمولاً روی چوب مرده، تنه‌های پوسیده و بقایای گیاهی رشد می‌کند. ظاهر کوچک و قهوه‌ای آن ممکن است بی‌خطر به نظر برسد، اما این گونه نیز حاوی آماتوکسین است.

مسمومیت آن می‌تواند همان الگوی دیررس آسیب کبدی دیده‌شده در سایر مسمومیت‌های آماتوکسینی را ایجاد کند. رشد روی چوب، یک قارچ را خوراکی نمی‌کند.

تارعنکبوتی مرگبار؛ خطر تأخیری برای کلیه

گونه‌هایی مانند Cortinarius rubellus و Cortinarius orellanus با سم کلیه‌دوست اورلانین مرتبط‌اند. ویژگی شاخص این مسمومیت، فاصله طولانی میان خوردن قارچ و آشکارشدن بیماری است.

در گزارش‌های پزشکی، شروع علائم حدود ۳ تا ۲۰ روز پس از خوردن نیز دیده شده است. تشنگی شدید، درد پهلو، تغییر مقدار ادرار و سپس نارسایی کلیه می‌تواند رخ دهد. بعضی بیماران به دیالیز طولانی‌مدت یا پیوند کلیه نیاز پیدا می‌کنند.

به همین دلیل، هنگام بررسی نارسایی کلیوی باید سابقه مصرف قارچ وحشی در روزها یا حتی هفته‌های قبل نیز به پزشک گفته شود.

مورل کاذب و ژیرومیترین

Gyromitra esculenta یکی از قارچ‌هایی است که به دلیل شباهت ظاهری با مورل‌ها با عنوان «مورل کاذب» شناخته می‌شود. این قارچ می‌تواند ژیرومیترین داشته باشد که در بدن به ترکیبات هیدرازینی سمی تبدیل می‌شود.

علائم معمولاً شامل تهوع، استفراغ، درد شکمی و اسهال هستند. در موارد شدید، تشنج، اختلالات عصبی و آسیب کبد نیز ممکن است ایجاد شود.

روش‌های سنتی آماده‌سازی نمی‌توانند تضمین عمومی برای ایمنی این قارچ ارائه دهند؛ بنابراین ارائه دستور خانگی برای «سم‌زدایی» مورل کاذب می‌تواند خطرناک باشد.

آیا قارچ مگس کشنده‌ترین قارچ است؟

قارچ مگس یا Amanita muscaria با کلاهک قرمز و لکه‌های سفید احتمالاً شناخته‌شده‌ترین تصویر یک قارچ سمی است، اما عامل اصلی مرگ‌های ناشی از قارچ محسوب نمی‌شود.

ترکیبات اصلی مرتبط با اثرات عصبی آن موسیمول و اسید ایبوتنیک هستند. علائم می‌توانند شامل تهوع، گیجی، بی‌قراری، اختلال هماهنگی، تغییرات ادراکی، خواب‌آلودگی و در موارد شدید تشنج، کما یا تضعیف تنفسی باشند.

مرگ ناشی از Amanita muscaria گزارش شده است، اما در مقایسه با مسمومیت‌های آماتوکسینی بسیار کمتر رخ می‌دهد. برای مطالعه بیشتر، مقاله
آمانیتا موسکاریا یا قارچ مگس
را ببینید.

واقعیت مسمومیت با بال فرشته و کانوسایب فیلاریس

قارچ بال فرشته

قارچ بال فرشته با نام علمی Pleurocybella porrigens برای سال‌ها در برخی مناطق خوراکی تلقی می‌شد؛ اما در سال ۲۰۰۴ خوشه‌ای از موارد آنسفالوپاتی شدید در ژاپن پس از مصرف آن گزارش شد.

بخش مهمی از بیماران شدید مبتلا به بیماری مزمن کلیه بودند و بسیاری دیالیز می‌شدند. علائمی مانند لرزش، اختلال گفتار، ضعف، اختلال هوشیاری و تشنج گزارش شد. با وجود مطالعات متعدد، ماده یا سازوکار مسئول این سندرم هنوز به‌طور کامل روشن نشده است.

اطلاعات بیشتر در صفحه
قارچ بال فرشته
آمده است.

کانوسایب فیلاریس یا Pholiotina rugosa

قارچی که در بسیاری از منابع قدیمی با نام Conocybe filaris معرفی شده، در طبقه‌بندی جدید بیشتر با نام Pholiotina rugosa شناخته می‌شود.

این قارچ کوچک می‌تواند حاوی آماتوکسین باشد و مسمومیت شدید کبدی ایجاد کند. شباهت قارچ‌های قهوه‌ای کوچک به یکدیگر باعث می‌شود تشخیص فقط از روی عکس خطرناک باشد.

صفحه
کانوسایب فیلاریس
جزئیات بیشتری دارد.

علائم مسمومیت با قارچ چه زمانی ظاهر می‌شود؟

علائم مسمومیت با قارچ
به نوع سم بستگی دارد. تهوع، استفراغ، درد شکم و اسهال از علائم شایع‌اند، اما مسمومیت‌های عصبی ممکن است با گیجی، خواب‌آلودگی، آشفتگی، توهم یا تشنج همراه باشند.

مسمومیت‌های با شروع دیرهنگام اهمیت ویژه‌ای دارند. در آماتوکسین، علائم گوارشی معمولاً بیش از شش ساعت بعد شروع می‌شوند و ممکن است پس از یک بهبود ظاهری، آسیب جدی کبد آشکار شود.

در اورلانین، فاصله زمانی حتی طولانی‌تر است و نارسایی کلیه ممکن است چند روز پس از خوردن قارچ ظاهر شود. بنابراین زمان شروع علائم به‌تنهایی برای رد یا تأیید یک نوع مسمومیت کافی نیست.

بعد از خوردن قارچ مشکوک چه کنیم؟

اگر فردی قارچ وحشی یا ناشناس خورده است، حتی در نبود علامت، اقدام را به شروع علائم موکول نکنید.

  1. فوراً با اورژانس ۱۱۵ یا مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم تماس بگیرید یا طبق راهنمایی آنها به مرکز درمانی مراجعه کنید.
  2. زمان خوردن، مقدار تقریبی و زمان شروع هر علامت را یادداشت کنید.
  3. باقی‌مانده قارچ خام، غذای پخته و عکس‌های قارچ یا محل رویش را برای شناسایی تخصصی نگه دارید.
  4. وضعیت تمام افرادی را که از همان غذا خورده‌اند اعلام کنید؛ حتی اگر هنوز علامت ندارند.
  5. داروها یا مواد غذایی دیگری را که هم‌زمان مصرف شده‌اند به تیم درمان اطلاع دهید.
  6. بدون دستور متخصص، استفراغ القا نکنید و شیر، آب‌نمک، الکل، داروی گیاهی، زغال فعال یا «پادزهر خانگی» ندهید.
خطر مسمومیت:
نوع درمان به نوع سم، زمان مصرف و وضعیت بیمار بستگی دارد. یک پادزهر عمومی و خانگی برای تمام مسمومیت‌های قارچی وجود ندارد. در مطلب
درمان و پادزهر قارچ سمی
این موضوع با جزئیات بیشتری بررسی شده است.

چگونه از مسمومیت با قارچ وحشی پیشگیری کنیم؟

قارچ خوراکی را از تولیدکننده یا فروشنده قابل‌اعتماد تهیه کنید. قارچ‌های جمع‌آوری‌شده توسط افراد ناشناس یا عرضه‌شده با عنوان کلی «قارچ کوهی» یا «قارچ جنگلی» را بدون شناسایی تخصصی مصرف نکنید.

راهنمای
چیدن قارچ از طبیعت
برای شناخت بهتر قارچ‌هاست و جای تأیید حضوری یک قارچ‌شناس متخصص را نمی‌گیرد.

کودکان و حیوانات خانگی را از قارچ‌های ناشناس روییده در حیاط، باغ و پارک دور نگه دارید. پختن، خشک‌کردن یا منجمدکردن نیز الزاماً سم قارچ‌های خطرناک را نابود نمی‌کند؛ برای مثال آماتوکسین‌ها در برابر حرارت معمول آشپزی پایدارند.

سؤالات متداول درباره قارچ‌های کشنده

کشنده‌ترین قارچ جهان کدام است؟

اگر معیار تعداد مرگ‌های انسانی باشد، Amanita phalloides یا کلاهک مرگ مهم‌ترین گونه شناخته‌شده است. اصطلاح «سمی‌ترین» بدون مشخص‌کردن معیار، تعریف علمی دقیقی ندارد.

آیا پختن قارچ سمی، سم آن را از بین می‌برد؟

خیر. بعضی سموم مهم مانند آماتوکسین‌ها با پخت معمول از بین نمی‌روند. هیچ روش خانگی عمومی برای بی‌خطرکردن قارچ ناشناس وجود ندارد.

علائم مسمومیت با قارچ چند ساعت بعد ظاهر می‌شوند؟

بسته به نوع سم، علائم ممکن است در کمتر از چند ساعت، پس از ۶ تا ۲۴ ساعت یا حتی چند روز بعد ظاهر شوند. در مسمومیت اورلانینی، شروع علائم تا چندین روز بعد نیز ممکن است به تأخیر بیفتد.

اگر قارچ سمی خورده شود ولی فرد علامتی نداشته باشد، چه کنیم؟

نبود علامت در ساعات نخست خطر را رد نمی‌کند. در صورت مصرف قارچ ناشناس، با اورژانس یا مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم تماس بگیرید و منتظر بدحال‌شدن فرد نمانید.

آیا قارچی که حیوانات می‌خورند برای انسان هم خوراکی است؟

خیر. حساسیت گونه‌های جانوری به ترکیبات سمی متفاوت است. خورده‌شدن قارچ توسط حشره، حلزون یا پستاندار هیچ تضمینی برای ایمنی آن در انسان ایجاد نمی‌کند.

آیا عکس یا هوش مصنوعی می‌تواند خوراکی‌بودن قارچ را تأیید کند؟

خیر. عکس و ابزارهای تشخیص تصویر می‌توانند فقط سرنخ اولیه بدهند. ویژگی‌هایی مانند پایه کامل، ولوا، تیغه‌ها، اثر هاگ، تغییرات بافت، میکروسکوپ و گاهی DNA برای تشخیص اهمیت دارند.

یادآوری ایمنی:
مسمومیت شدید قارچی ممکن است زمانی آشکار شود که چند ساعت یا حتی چند روز از مصرف گذشته است. بهترشدن موقت علائم نیز لزوماً به معنی پایان خطر نیست. در مصرف مشکوک، ارزیابی پزشکی را به تأخیر نیندازید.

جمع‌بندی

در میان قارچ‌های کشنده و خطرناک، Amanita phalloides و دیگر قارچ‌های حاوی آماتوکسین از مهم‌ترین عوامل مرگ و نارسایی شدید کبد هستند. اورلانین در بعضی Cortinariusها می‌تواند آسیب شدید و دیررس کلیه ایجاد کند و ژیرومیترین نیز با مسمومیت گوارشی، عصبی و کبدی ارتباط دارد. ظاهر قارچ راه قابل‌اعتمادی برای تصمیم خوراکی‌بودن نیست؛ بنابراین قارچ ناشناس را مصرف نکنید و پس از خوردن مشکوک منتظر ظهور علائم نمانید.

منابع علمی منتخب مقاله

  1. Caré W. et al. (2024). Amatoxin-containing mushroom poisoning: An update. La Revue de Médecine Interne, 45(7), 423–430.
  2. Diaz JH. (2018). Amatoxin-Containing Mushroom Poisonings: Species, Toxidromes, Treatments, and Outcomes. Wilderness & Environmental Medicine, 29(1), 111–118.
  3. Dinis-Oliveira RJ. et al. (2016). Human and experimental toxicology of orellanine. Basic & Clinical Pharmacology & Toxicology, 119(2), 117–123.
  4. Michelot D, Toth B. (1991). Poisoning by Gyromitra esculenta—A review. Journal of Applied Toxicology, 11(4), 235–243.
  5. Kato T. et al. (2004). An outbreak of encephalopathy after eating Pleurocybella porrigens in patients with renal failure. Brain and Nerve, 56(12), 999–1007.

مؤلف:
تیم تحریریه هاگ

تأیید علمی:
این مقاله توسط تحریریه هاگ، با تکیه بر سال‌ها تحقیق، مطالعه و تجربه تخصصی در حوزه قارچ‌ها، بررسی و تأیید شده است.

کپی فقط با ذکر منبع مجاز است.

4.7/5 - (3 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

4 + 4 =

شش − یک =

× جستجوی هوشمند