دانشنامه صنعت قارچ

قارچ انگشت مرد مرده چیست؟ معرفی Xylaria polymorpha

آخرین بروزرسانی:
قارچ انگشت مرد مرده چیست؟ معرفی Xylaria polymorpha
 قارچ انگشت مرد مرده یا Xylaria polymorpha یک قارچ کیسه‌ای ساپروتروف است که بیشتر روی چوب مرده یا در حال پوسیدن پهن‌برگان رشد می‌کند. نمونه جوان می‌تواند سفید، خاکستری یا متمایل به آبی باشد و در بلوغ به قهوه‌ای بسیار تیره تا سیاه تبدیل شود. داخل آن معمولاً سفید و سخت است. این گونه عموماً غیرخوراکی معرفی می‌شود؛ بااین‌حال «غیرخوراکی» را نباید بدون شواهد کافی مترادف «سمی» دانست. برای تشخیص قطعی از گونه‌های نزدیک، گاهی بررسی میکروسکوپی لازم است.

از دور ممکن است شبیه چند انگشت سوخته باشد که از کنار کنده بیرون زده‌اند. این همان قارچ انگشت مرد مرده، یا Xylaria polymorpha است؛ گونه‌ای چوب‌زی که در منابع انگلیسی با نام Dead Man’s Fingers Fungus شناخته می‌شود. آنچه از خاک دیده می‌شود معمولاً به ریشه مدفون، کنده یا تکه‌ای چوب پوسیده متصل است.

اسمش عجیب است، ظاهرش هم همین‌طور. بااین‌حال، همین ظاهر فریبنده یک دردسر تشخیصی می‌سازد: نمونه جوان می‌تواند خاکستری یا آبی‌فام باشد و نمونه بالغ تقریباً سیاه. اعضای نزدیک جنس Xylaria نیز گاهی به هم شبیه‌اند.

 

ویژگی پاسخ کوتاه
نام علمی Xylaria polymorpha (Pers.) Grev.
نام انگلیسی Dead Man’s Fingers
گروه قارچ‌های کیسه‌ای؛ خانواده Xylariaceae
بستر رایج چوب مرده، کنده و ریشه مدفون پهن‌برگان
نشانه شاخص استروماهای سخت و انگشت‌مانند با سطح بالغ سیاه و داخل روشن
وضعیت خوراکی غیرخوراکی؛ برای مصرف جمع‌آوری نشود
گزارش در ایران رکوردهای منتشرشده از شمال و شمال‌غرب ایران
قطعیت تشخیص با عکس محدود؛ در نمونه‌های مشابه بررسی تخصصی لازم است
استروماهای قارچ انگشت مرد مرده Xylaria polymorpha روی چوب پوسیده
استروماهای انگشت‌مانند Xylaria polymorpha؛ ساختار قابل مشاهده قارچ

قارچ انگشت مرد مرده دقیقاً چیست؟

Xylaria polymorpha برخلاف قارچ‌های کلاهک‌دار معمول، کلاهک، تیغه و ساقه مشخص ندارد. بخش انگشت‌مانندی که دیده می‌شود «استروما» نام دارد؛ توده‌ای متراکم از بافت قارچ که ساختارهای تولید اسپور درون یا روی آن شکل می‌گیرند. شناخت این تفاوت، درک بهتری از تنوع اندام بارده در گروه‌های مختلف قارچ می‌دهد.

واژه polymorpha به «چندشکلی» اشاره دارد و برای این گونه نام دقیقی است. استروماها ممکن است کوتاه و کلفت، کشیده، چماقی، نامنظم یا در پایه به هم پیوسته باشند. حتی نمونه‌های متعلق به یک جمعیت می‌توانند ظاهر یکسانی نداشته باشند.

رده‌بندی علمی Xylaria polymorpha

نام پذیرفته‌شده این گونه و جایگاه آن در رده‌بندی قارچ‌ها در رکورد تخصصی Index Fungorum ثبت شده است. این پایگاه، نام Xylaria polymorpha (Pers.) Grev. را نام جاری و Sphaeria polymorpha را نام پایه تاریخی آن معرفی می‌کند.

کریستیان هندریک پرسون این تاکسون را در سال ۱۷۹۷ با نام Sphaeria polymorpha توصیف کرد. رابرت کی گریویل در سال ۱۸۲۴ آن را به سرده Xylaria منتقل کرد. نام‌های قدیمی دیگری هم در ادبیات قارچ‌شناسی دیده می‌شوند، اما برای متن امروزی همان نام پذیرفته‌شده Xylaria polymorpha کافی است.

رده نام علمی
فرمانرو Fungi
شاخه Ascomycota
رده Sordariomycetes
راسته Xylariales
خانواده Xylariaceae
سرده Xylaria
گونه Xylaria polymorpha

ویژگی‌های ظاهری و مراحل رشد

برای شناسایی میدانی باید مجموعه‌ای از ویژگی‌ها را کنار هم دید: سن نمونه، رنگ سطح، شکل استروما، محل اتصال به چوب و بافت داخلی. اتکا به یک نشانه، مانند سیاه‌بودن یا شباهت به انگشت، کافی نیست.

مرحله جوان: سطح روشن و تولید کنیدی

استروماهای جوان معمولاً روشن‌ترند و ممکن است سفید، خاکستری یا آبی‌خاکستری دیده شوند. پوشش پودری روی سطح با تولید کنیدی‌ها ارتباط دارد؛ یعنی اسپورهای غیرجنسی قارچ. با رشد نمونه، این پوشش روشن کمتر می‌شود و سطح به‌تدریج تیره‌تر به نظر می‌رسد.

مرحله جوان قارچ انگشتان مرده با سطح خاکستری و پوشش روشن
رنگ روشن در مرحله جوان؛ سطح قارچ با بلوغ تیره‌تر می‌شود

مرحله بالغ: سطح سیاه، زبر و چروکیده

نمونه بالغ اغلب قهوه‌ای‌سیاه تا سیاه است و سطحی چروکیده، زگیل‌مانند یا شبیه زغال دارد. یک استروما می‌تواند منفرد باشد، اما خوشه‌های چندتایی رایج‌اند. تغییر نمونه‌های روشن به استروماهای سیاه و سخت بخشی از روند طبیعی بلوغ است و نباید صرفاً بر اساس تفاوت رنگ، آن‌ها را دو گونه جدا دانست.

برش داخلی: زمینه سفید و پریتسیوم‌های پیرامونی

اگر یک نمونه بالغ برای بررسی علمی برش بخورد، معمولاً بافت داخلی روشن، متراکم و چوب‌مانند دیده می‌شود. در بخش پیرامونی، پریتسیوم‌ها قرار دارند؛ حفره‌های ریزی که ساختارهای جنسی تولیدکننده آسکوسپور را در خود جای می‌دهند. دهانه آن‌ها می‌تواند روی سطح مانند نقاط یا برجستگی‌های بسیار کوچک دیده شود.

قارچ انگشتان مرده با سطح تیره و بافت داخلی روشن
پوسته تیره و بافت سخت داخلی از نشانه‌های نمونه بالغ است

ابعاد نمونه‌های ایرانی و ویژگی میکروسکوپی

در نمونه‌های بررسی‌شده در ایران، ارتفاع معمول استروماها ۱۳ تا ۹۲ میلی‌متر و پهنا ۳ تا ۱۸٫۴ میلی‌متر گزارش شد؛ دامنه‌های حدی به‌ترتیب ۶٫۵ تا ۱۱۳ و ۲٫۵ تا ۲۴ میلی‌متر بود. آسکوسپورها نیز غالباً ۱۸ تا ۲۴ در ۶ تا ۸ میکرومتر اندازه‌گیری شدند. این اعداد برای مقایسه علمی مفیدند، اما به‌تنهایی برچسب گونه را ثابت نمی‌کنند.

این بخش جایی است که تفاوت «دیدن» و «شناسایی» روشن می‌شود. آسکوسپورها نوعی هاگ قارچ هستند که در آسک تشکیل می‌شوند. چاپ اسپور در نمونه بالغ معمولاً تیره است؛ روش انجام و محدودیت‌های آن در راهنمای چاپ اسپور قارچ توضیح داده شده است.

نکته تشخیصی: رنگ این قارچ ثابت نیست. نمونه روشن لزوماً گونه‌ای متفاوت و نمونه سیاه لزوماً پیر یا خشک‌شده نیست؛ سن، شرایط محیطی و مرحله تولیدمثل باید هم‌زمان در نظر گرفته شوند.

زیستگاه، بستر و زمان مشاهده

این قارچ بیشتر به چوب پهن‌برگان وابسته است و روی کنده، تنه افتاده، ریشه مدفون یا قطعات چوب در حال پوسیدن رشد می‌کند. راش، بلوط، افرا، توسکا و چند پهن‌برگ دیگر در منابع و رکوردهای میدانی ذکر شده‌اند؛ بااین‌حال هیچ فهرست کوتاهی همه بسترهای ممکن را پوشش نمی‌دهد.

وقتی انگشت‌ها از خاک بیرون آمده‌اند، باید اطراف پایه را با دقت دید؛ ممکن است چوب یا ریشه‌ای زیر سطح خاک باشد. برای مقایسه این الگو با دیگر قارچ‌هایی که روی چوب و درخت رشد می‌کنند، نوع بستر از خود رنگ قارچ اطلاعات بیشتری می‌دهد.

استروماها می‌توانند مدت نسبتاً طولانی باقی بمانند و در ماه‌های گوناگون سال دیده شوند. زمان اوج مشاهده به اقلیم، بارندگی، دما و مرحله رشد بستگی دارد؛ بنابراین یک فصل ثابت را نمی‌توان برای همه مناطق تعیین کرد. در مشاهده قارچ‌های خودرو، راهنمای بررسی فصل و زیستگاه قارچ‌های وحشی کمک می‌کند بستر، رطوبت و شرایط محل هم ثبت شوند.

رکوردهای گردآوری‌شده در نمایه جهانی GBIF برای این گونه نشان می‌دهند که گزارش‌های ثبت‌شده به اروپا و آمریکای شمالی محدود نیستند. بااین‌حال، نقشه‌های رخداد به شدت به میزان نمونه‌برداری وابسته‌اند؛ نقطه‌های بیشتر روی نقشه همیشه به معنی فراوانی واقعی بیشتر نیست.

خوشه قارچ انگشتان مرده در زیستگاه چوبی
برای تشخیص، اتصال استروما به چوب یا ریشه مدفون را بررسی کنید

آیا قارچ انگشتان مرده در ایران وجود دارد؟

بله، حضور Xylaria polymorpha در ایران در منابع قارچ‌شناسی ثبت شده است. مطالعه منتشرشده در مجله Rostaniha در سال ۲۰۱۴ نمونه‌های تازه این گونه را از مکان‌هایی در گیلان و مازندران فهرست کرد؛ از جمله قلعه‌رودخان، امامزاده هاشم، سراوان، رودسر و جنگل کشپل نور. نویسندگان در همان مقاله گزارش‌های پیشین این گونه از اردبیل، گلستان و مازندران را نیز مرور کردند.

جمع‌بندی رکوردهای ایران: داده منتشرشده، وجود گونه را در شمال و بخش‌هایی از شمال‌غرب ایران تأیید می‌کند؛ اما از این رکوردها نمی‌توان نتیجه گرفت که قارچ در سراسر کشور فراوان است. نبود گزارش در یک استان نیز الزاماً به معنی نبود گونه نیست، چون شدت نمونه‌برداری و انتشار داده در مناطق یکسان نیست.

نمونه‌های ایرانی روی چوب زبان‌گنجشک، توسکا، بلوط، انجیلی، آزاد، خرمندی، پلت و چوب‌های نامشخص ثبت شده‌اند. تنوع بسترهای گزارش‌شده نشان می‌دهد وابستگی قارچ را نباید به یک درخت خاص محدود کرد.

نقش بوم‌شناختی و پوسیدگی چوب

این گونه عمدتاً ساپروتروف است؛ یعنی مواد آلی مرده را تجزیه و ترکیبات قابل استفاده را جذب می‌کند. این فرایند بخشی از چرخه طبیعی بازگشت مواد به خاک است. اگر می‌خواهید تفاوت اندام بارده با شبکه میسلیومی و شیوه تغذیه قارچ را دقیق‌تر بشناسید، توضیح قارچ‌ها چگونه مواد آلی را تجزیه می‌کنند زمینه مناسبی برای این بخش فراهم می‌کند.

X. polymorpha با نوعی پوسیدگی موسوم به «پوسیدگی نرم» ارتباط دارد. پژوهش منتشرشده درباره سامانه تجزیه چوب این گونه فعالیت آنزیم‌های درگیر در شکستن مواد لیگنوسلولزی را بررسی کرده است. نتیجه عملی برای خواننده این است که قارچ فقط روی سطح چوب قرار ندارد؛ بخش رویشی آن می‌تواند در بافت چوب گسترش یافته باشد.

تفاوت مهم: اندام انگشت‌مانند، بخش تولیدمثلی قابل مشاهده است. برداشتن آن، شبکه میسلیومی داخل چوب یا ریشه را لزوماً حذف نمی‌کند.

آیا وجود این قارچ برای درخت خطرناک است؟

پاسخ به محل رشد و وضعیت درخت بستگی دارد. مشاهده استروما روی کنده، مالچ چوبی یا ریشه کاملاً مرده می‌تواند فقط بخشی از تجزیه طبیعی چوب باشد. از سوی دیگر، عنوان «انگشت مرده» برای چند عضو جنس Xylaria هم به‌کار می‌رود و همه آن‌ها رفتار یکسانی ندارند.

راهنمای آسیب‌شناسی گیاهی دانشگاه ویسکانسین تأکید می‌کند که برخی زایلاریاها تجزیه‌کننده چوب‌اند و برخی دیگر با پوسیدگی سیاه ریشه در درختان حساس ارتباط دارند. بنابراین دیدن شکل انگشت‌مانند کنار پایه درخت، به‌تنهایی برای نسبت‌دادن بیماری به X. polymorpha کافی نیست.

  • روی چوب مرده یا مالچ: معمولاً ابتدا باید منشأ چوبی و نقش تجزیه‌ای بررسی شود.
  • کنار درخت زنده بدون علامت: عکس، بستر و تغییرات درخت ثبت شود؛ تشخیص عجولانه انجام نشود.
  • همراه با خشکیدگی تاج، ضعف رشد یا پوسیدگی پایه: ارزیابی متخصص درخت و آزمایش نمونه منطقی‌تر از حذف ظاهری قارچ است.

برش میوه گیاه Decaisnea و دانه‌های سیاه داخل آننمای داخلی میوه Decaisnea؛ ماده ژلاتینی و دانه‌ها بخشی از میوه گیاه‌اند

برای صاحب درخت: صرف مشاهده این قارچ دلیل کافی برای قطع درخت یا مصرف قارچ‌کش نیست. تصمیم مدیریتی باید بر اساس گونه قارچ، سلامت ریشه، پایداری مکانیکی درخت و علائم همراه گرفته شود.

آیا قارچ انگشت مرد مرده خوراکی یا سمی است؟

راهنمای اداره حفاظت میزوری این گونه را «غیرخوراکی» و برای مصرف توصیه‌نشده معرفی می‌کند. بافت سخت، متراکم و چوب‌مانند آن نیز ارزش خوراکی ندارد. بااین‌حال نبود کاربرد خوراکی، به‌تنهایی اثبات سمّیت نیست و ادعای «قطعاً سمی» به شواهد اختصاصی بیشتری نیاز دارد.

در عمل، نتیجه ایمن روشن است: قارچ وحشی ناشناس برای آزمایش خورده نشود. ظاهر به‌تنهایی معیار تشخیص قارچ خوراکی نیست و شباهت یک نمونه به عکس‌های اینترنتی، مجوز مصرف ایجاد نمی‌کند.

هشدار ایمنی: قارچ انگشتان مرده را برای مصرف جمع‌آوری نکنید. اگر قارچ وحشی ناشناسی خورده شده و علائمی مانند تهوع، استفراغ، دل‌درد، اسهال، گیجی یا ضعف ایجاد شده است، منتظر تشدید علائم نمانید و با اورژانس یا مرکز سم‌شناسی تماس بگیرید.

برای مقایسه با گونه‌هایی که سموم شناخته‌شده و الگوهای مسمومیت مشخص دارند، می‌توان به هاب انواع قارچ سمی مراجعه کرد. جای X. polymorpha در این مقاله روشن است: قارچی غیرخوراکی و نامناسب برای آزمون خوراکی، بدون ادعای اغراق‌آمیز درباره کشندگی یا خطر لمس معمولی.

میوه آبی گیاه Decaisnea fargesii که قارچ نیست

میوه آبی Decaisnea fargesii؛ این تصویر به یک گیاه مربوط است، نه قارچ

قارچ‌های مشابه و محدودیت تشخیص

نام رایج Dead Man’s Fingers گاهی برای چند زایلاریای تیره و انگشت‌مانند استفاده می‌شود. افزون بر آن، مقاله ایرانی X. polymorpha را گونه‌ای بسیار متغیر و عضوی از یک مجموعه پیچیده توصیف می‌کند. به همین دلیل، شکل کلی فقط نقطه شروع شناسایی است.

گونه نشانه‌های رایج بستر گزارش‌شده محدودیت
X. polymorpha اغلب کلفت‌تر و چماقی؛ بسیار متغیر؛ سطح بالغ تیره و داخل روشن چوب مرده و ریشه مدفون پهن‌برگان گاهی شاخه‌دار یا به‌هم‌پیوسته است؛ شکل ثابت ندارد
X. longipes معمولاً باریک‌تر، کشیده‌تر و پایه مشخص‌تر اغلب افرا و چنار؛ در ایران روی انجیلی هم گزارش شده بستر درختی به‌تنهایی تشخیص را قطعی نمی‌کند
X. hypoxylon باریک‌تر و بیشتر شاخ‌گوزنی؛ نوک روشن در مرحله غیرجنسی چوب پوسیده پهن‌برگان سن نمونه می‌تواند ظاهر نوک‌ها را تغییر دهد
Urnula craterium جوان در آغاز تیره و گرد؛ سپس به ساختار فنجانی باز می‌شود چوب مدفون یا چوب پهن‌برگان نمونه بالغ شکل متفاوت و جام‌مانند دارد
نمونه‌ای از قارچ‌های انگشت‌مانند جنس Xylaria
فرم انگشت‌مانند میان چند گونه نزدیک دیده می‌شود و به‌تنهایی تشخیص قطعی نیست

یک اشتباه اسمی دیگر هم رایج است: قارچ انگشت شیطان با بازوهای قرمز و بوی مشخص، گونه‌ای جداگانه است و ارتباط تاکسونومیک نزدیکی با X. polymorpha ندارد.

یک بررسی ریخت‌شناختی و مولکولی در PLOS ONE نشان می‌دهد که ویژگی‌های ظاهری، به‌ویژه در حالت غیرجنسی، ممکن است تفکیک تاکسونومیک کافی نداشته باشند. در موارد دشوار، متخصص علاوه بر شکل و بستر، اندازه و فرم آسکوسپور، شکاف جوانه‌زنی، واکنش حلقه رأسی آسک و گاهی داده مولکولی را بررسی می‌کند.

حد تشخیص آنلاین: عکس واضح می‌تواند دامنه گزینه‌ها را محدود کند، اما برای تأیید گونه در یک جنس پیچیده همیشه کافی نیست؛ به‌ویژه وقتی نمونه جوان، آسیب‌دیده یا بدون اطلاعات بستر باشد.

اگر این قارچ را پیدا کردیم چه کنیم؟

  1. از محل رشد عکس بگیرید: نمای کلی درخت، کنده، خاک و اتصال قارچ به چوب را ثبت کنید.
  2. نمونه را از چند زاویه ثبت کنید: سطح، پایه، اندازه و در صورت نمونه‌برداری علمی، برش داخلی را نشان دهید.
  3. اطلاعات زمینه‌ای بنویسید: تاریخ، مکان، نوع احتمالی درخت، وضعیت زنده یا مرده‌بودن چوب و تعداد استروماها را یادداشت کنید.
  4. برای مصرف تصمیم نگیرید: شناسایی تصویری را معادل تأیید خوراکی‌بودن ندانید.
  5. درخت را ارزیابی کنید: اگر قارچ کنار درخت زنده و همراه علائم ضعف یا پوسیدگی است، از کارشناس درخت کمک بگیرید.

اگر هدف شما ثبت یا نمونه‌برداری است، رعایت اصول ایمن و مسئولانه مشاهده قارچ‌های وحشی باعث می‌شود اطلاعات تشخیصی حفظ شود و آسیب غیرضروری به بستر وارد نشود.

سؤالات متداول

  1. قارچ انگشت مرد مرده سمی است یا فقط غیرخوراکی؟

    منابع میدانی معتبر آن را غیرخوراکی و دارای بافت سخت معرفی می‌کنند. شواهد کافی برای تبدیل این گزاره به ادعای عمومی «قطعاً سمی» در دست نیست؛ بااین‌حال این تفاوت مجوز مصرف نیست و قارچ وحشی ناشناس نباید خورده شود.

  2. آیا Xylaria polymorpha در ایران مشاهده شده است؟

    بله. نمونه‌های منتشرشده از گیلان و مازندران وجود دارد و گزارش‌های پیشین از اردبیل، گلستان و مازندران نیز در پژوهش‌های قارچ‌شناسی مرور شده‌اند. این داده‌ها وجود گونه را تأیید می‌کنند، نه فراوانی آن را در سراسر ایران.

  3. این قارچ روی چه درختانی رشد می‌کند؟

    بیشتر روی چوب مرده یا ریشه مدفون پهن‌برگان دیده می‌شود. راش، بلوط، افرا و توسکا از بسترهای شناخته‌شده‌اند؛ در رکوردهای ایران نیز چند پهن‌برگ بومی و کاشته‌شده ثبت شده‌اند. نوع چوب به‌تنهایی برای تشخیص گونه کافی نیست.

  4. چرا نمونه جوان روشن و نمونه بالغ سیاه است؟

    در مرحله جوان، سطح می‌تواند با کنیدی‌های روشن و پودری پوشیده باشد. با بلوغ، ساختار جنسی کامل‌تر می‌شود و پوسته استروما به قهوه‌ای بسیار تیره یا سیاه تغییر می‌کند. به همین دلیل عکس‌های دو مرحله ممکن است شبیه دو گونه متفاوت به نظر برسند.

  5. آیا دیدن این قارچ به معنی بیمار بودن درخت است؟

    نه همیشه. رشد روی کنده، مالچ یا ریشه مرده می‌تواند بخشی از تجزیه طبیعی باشد. اگر قارچ کنار درخت زنده همراه با خشکیدگی تاج، ضعف رشد، زخم پایه یا پوسیدگی ریشه دیده شود، ارزیابی تخصصی درخت لازم است.

  6. تفاوت X. polymorpha با X. longipes چیست؟

    X. longipes معمولاً باریک‌تر، کشیده‌تر و دارای بخش پایه مشخص‌تری است؛ X. polymorpha اغلب کلفت‌تر و متغیرتر دیده می‌شود. این تفاوت‌ها همپوشانی دارند و بررسی میکروسکوپی ممکن است برای تأیید لازم باشد.

  7. آیا می‌توان قارچ انگشتان مرده را فقط از روی عکس شناسایی کرد؟

    گاهی می‌توان تشخیص احتمالی ارائه داد، اما تأیید قطعی همیشه ممکن نیست. عکس باید بستر، پایه، مرحله رشد و اندازه را هم نشان دهد. برای گونه‌های نزدیک، ویژگی اسپور و سایر ساختارهای میکروسکوپی اهمیت دارد.

  8. داخل قارچ انگشتان مرده چه رنگی است؟

    در نمونه بالغ، بافت داخلی معمولاً سفید تا کرم، سخت و متراکم است و پوسته بیرونی تیره دیده می‌شود. نقاط یا حفره‌های پیرامونی مربوط به ساختارهای تولید اسپور هستند. رنگ داخلی تنها یکی از نشانه‌هاست و تشخیص را به‌تنهایی قطعی نمی‌کند.

جمع‌بندی

حاصل بررسی ساده است: با یک قارچ چوب‌زی و چندریخت روبه‌رو هستیم، نه موجودی که فقط از روی ظاهر نامتعارف بتوان درباره سمّیت یا خطر آن حکم داد. Xylaria polymorpha در جوانی روشن‌تر و در بلوغ سیاه و زبر می‌شود؛ بافت داخلی آن معمولاً سفید و سخت است. رکوردهای علمی، حضورش را در شمال و شمال‌غرب ایران نشان می‌دهند. مصرفش توصیه نمی‌شود. کنار درخت زنده هم باید ابتدا بستر و علائم درخت را دید. اگر نمونه با گونه‌های نزدیک اشتباه‌پذیر باشد، میکروسکوپ حرف آخر را می‌زند.

هـ
شناسنامه محتوای هاگ
تدوین و بازبینی محتوای تخصصی

نویسنده:
تحریریه هاگ

بازبینی:
تحریریه هاگ

4.6/5 - (7 امتیاز)

3 پاسخ

  1. ۱۱:۱۷ در ۱۴۰۲/۰۶/۲۰
    امیرعلی گفت:

    چه ترسناکه !!!

  2. ۱۰:۰۸ در ۱۴۰۲/۰۷/۱۴
    سپیده گفت:

    سلام ، یه قارچ توی باغمون در اومده به اسم
    Lysurus cruciatus
    میشه لطف کنید در موردش توضیح بدید .

    1. ۱۳:۰۷ در ۱۴۰۲/۰۷/۱۵
      انوکی گفت:

      سلام و عرض ادب
      این قارچ که به پنجه مارمولک مشهور است، جز قارچ های غیرخوراکی طبقه بندی می شود.
      یعنی بطور جدی سمی نیست اما بوی بسیار بد و تند و همچنین مزه بسیار بدی دارد پس برای استفاده خوراکی مناسب نیست.
      در صورت مصرف در برخی موارد منجر به دل درد و حتی اسهال و استفراق نیز می شود.
      این قارچ تا حدودی شبیه به قارچ ستاره دریایی می باشد.
      در اکثر فصول سال و تقریبا در تمامی مناطق جغرافیایی امکان رویش دارد.
      ماده لجنی و بدبوی بین پره های کلاهک باعث جذب مگس ها و حسرات می شود و با چسبیدن به پای آنها سبب پخش هاگ و اسپورهای قارچ در دیگر نقاط میشود. پس اگر میخواهید این قارچ در زمین شما گسترش پیدا نکند آن را بچینید و دور بیندازید.

دیدگاهتان را بنویسید

3 × 5 =

چهار × سه =

× جستجوی هوشمند